Sen kimsin sevgili. Bilemedim ben seni. Ne istiyorsun benden, bulamadım bir türlü. Aklıma zarar varlığın, ruhuma nasıl şifa oluyor. Bedenime azap yokluğun, gönlüme nasıl şerbet döküyor.  

Kimsin can, ne ismin belli, ne cismin belli. Yerin derinlerim, makamın mühürlü. 

Bayrammış, sevinen kutlayanlar varmış. Uğramadı lezzeti henüz, gurbette, ne sevenlerimiz var, ne sevdiğimiz.

Bayrammış can, kutlu olsun. Bana da dua et. İçimde umut, gönlümde mutluluk olsun.

Akşam, hava karardı. Ağustos böcekleri senfoni telaşında. Yüreğimde minik bir kurbağa. Gözünü dikmiş duru suyuna, aralıksız vıraklıyor, sen diye, gel diye, can diye, özledim, eridim, tükendim diye.
 
Sevgili, neresi deme. Sinem değil, yüreğim değil, bedenim hiç değil. Kaderime islemiş varlığınla nasip çizgim yanıyor.

Ah koca adam seni çok seviyorum...

Sorgulama, bir delil bulamazsın. Yargılama bir neden yakalayamazsın. Yağmurun toprağa sinmesi gibi, damla damla sindin içime. Toprağın yağmurda kokması gibi buram buram koktum seninle.

Sen kimsin sevgili, ecel mi. Dünya lezzetlerine son nefes mi. Canıma zarar zevklere veda mı. Bende bana yaramazları silmek mi. Özümde özünü buldukça, tadını alıyorum kendi ruhumun. 

Sen kimsin sevgili, yoksa saf ve duru haliyle gerçek ben mi. Olmak isteyip olamadığım idealimdeki halim mi. Neyin tılsımı beni sende eriten. Süzgecin içine bırakılmış yoğurt gibiyim damla damla süzülüyor suyum ve bembeyaz kalıyor varlığım. Süzen varlığın, bende beni ayıklayan hasretin.

Bayrammış, olsun, Bana bayram yakınların, sesin, nefesin, nazların. Bayrammış olsun, gönlü kıvamında olan kutlasın. Bana bayram sensin sevgili. 

Sen bayramsın, sevinçsin, ümitsin, yarınsın, cansın sevgili...