Gitmek, çok uzaklara. Ümitle. Sevgiye doğru.
Her sevinç bir bedel istiyor.
Her yeni bir veda.
Vedanın acısını silmek için mi yeniye sevinç yüklemiş Mevla.

Acıtmasaydı doğum, sancısız olsaydı, okşamaz mıydı anne.
Emzirmez miydi yavrusunu.

Unutmak ve alışmak olmasaydı içlerimizde, canlı kalabilir miydik ayrılıklardan sonra.
Peki ya ölmeden öldüren acılarla dolaşabilir miydik dünyada.

Cennet için numune yaratılmış, bu dünya lezzetlerinden geçmek, bu nedenle mi şart.
Ah ölüm bir seni tatmadım, dilerim çok beklemem.