Ah yar, nasıl anlatayım sana, seni ne kadar çok sevdiğimi. Ne dilimin dediğini, dil' ine değdiriyorsun, ne gözümün gördüğünü, gözünle görüyorsun. Bir duvar örüp etrafına, nefesimi bile yaklaştırmıyorsun.

Eriyen yüreğim değil, kibrim, özüm, kör nefsim. Dize gelen benliğimi, bakmadan, görmeden ezip geçiyorsun.

Ah canan,

Nasıl anlatayım sana, ne kadar çok sevdiğimi. Ellerimi uzatıp yıldızları dizerek göğe, adını mı yazayım. Güneşe ısrar edip gece mi doğrurayım. Bulutlardan isteyip, sabit mi durdurayım. İstesem, söylesem, halime acıyıp yaparlar. Taş piramitler, gönlüme üzülüp yer bile değiştirirler. Kışa desem halimi, ağustosa dönüşür. Yaza sızlansam biraz, lapa lapa kar yağdırır. Bir sana bir sana sözüm geçmez, ben sana anlatamadım yüreğimin seninle yoğrulduğunu. Söyledim dinletemedim. Dinledin anlatamadım. Anladın kabul edemedin.

Ah gönül,

Nasıl anlatayım sana, anlatamayacak kadar çok sevdiğimi. canım bir tutam nefes, uğruna salayım mı. Tenim bir garip papatya ezip soldurayım mı. Ne istersin can, bedel olarak, al kalan ömrüm senin olsun, cansız, nefessiz kalayım mı.

Ah sevda,

Nasıl anlatayım sana, yollarımın sende bittiğini. Senden başka mekan sensiz zaman olmadığını. Anla artık, ümide bağlanmamış, murada örülmemiş sevgi bu. Yaradana götürecek, incecik kanatlar gönlüme. Işığı içinden doğan, kokusu aklımı alan, ismi sen yazılmış cismim sen olmuş bir lütuf.

Ah can,

Artık bir şey olmaz anlamasan. Zarar gelmez duymasan. Hüzün yapmam bakmazsan

Ah can, candan özge canan...